Bu sitenin içeriği Türkiye'deki sağlık mesleği mensuplarına yöneliktir. 

Kronik Lenfositik Lösemi Hastalarında Tedavi Stratejileri ve Tedavi Sıralamasına Ait Gerçek Yaşam Kanıtları:

Uluslararası ERIC Çalışması, Avrupa KLL Araştırma Girişimi (the European Research Initiative on CLL)

Yeni küçük molekül inhibitörlerinin tek başına veya anti-CD20 monoklonal antikorları ile kombinasyon halinde kullanımı kronik lenfositik lösemi (KLL) hastalarında, heterojen klinik özelliklere sahip hastalarda etkililik, tolerabilite, uzun süreli tedaviye devam edebilme konularında birtakım soruları gündeme getirmiştir. Bu boşluğu doldurmak için, (i) birinci basamakta kemoimmünoterapi (KİT) kombinasyonları ile tedavi edilen hastaların sonuçlarını Bruton Tirozin Kinaz inhibitörlerini (BTKi) alanlarla karşılaştırmak; (ii) Venetoklaks bazlı rejimlerin etkililiği ve tolerabilitesini tanımlamak; (iii) BTKi'den sonra Venetoklaks veya tersi dahil olmak üzere kemoterapi içermeyen seçenekler söz konusu olduğunda tedavi sıralamasının etkisini anlamak üzere, KLL hastalarında tedavi sıralamasına odaklanan bir çalışma tasarladık.  

2000-2020 arasında, ERIC’le iş birliği bulunan 77 kurumdaki ardışık hasta serilerinden elde edilen veriler toplanarak analiz edilmiş, şu veriler toplanmıştır: demografik özellikler, tanı anındaki klinik evre, IGHV geni somatik hipermutasyon durumu; 11q, 13q, 17q ve 12 kromozomlarının floresans in situ hibridizasyonla belirlenen sitogenetik durumları; TP53 gen mutasyonu durumu; tedavi; tedaviye yanıt, tedavinin kesilmesi; kesilme nedeni; ölüm. En az bir sıra tedavi almış olan 9173 KLL hastası çalışmaya dahil edilmiştir. Tanı anında medyan yaş 67, erkek:kadın oranı 1.9’dur. Medyan takip süresi 78 aydır (IQR 48-120 ay). Hedefe yönelik yeni ajanlara bakıldığında, hastaların %20.2’si (1860/9173) hastalık boyunca en az bir sıra BTKi tedavisi (İbrutinib, n=1788; Akalabrutinib, n=72) almıştır; %6.9’u (631/9173) Venetoklaks ve %4.9’u (447/9173) PI3K inhibitorü İdelalisib almıştır. 79 hasta BTKi + Venetoklaks (59 hasta BTKi, ardından BCL2i; 20 hasta tam tersi) almıştır. Son takip sırasında hastaların %64’ü (5870/9173) hayatta, %35.2’si ise (3229/9173) ölmüştür. Geride kalan 74 hastanın (%0.8) takibi kaybedilmiştir. 

Birinci sırada BTKi ile tedavi edilen hastalarda TP53 mutasyonu [del(17p) %27.6, TP53 mutasyonu %26.3] ve IGHV genleri (%69) sıktır ve ORR %87.7 olarak gözlenmiştir. Bunlardan 136’sı (%26.3) medyan 1.2 yıl tedaviden sonra (0.07-5.98) tedaviyi bırakmıştır; tedavinin kesilmesinde temel nedenler toksisite (%40.5) ve yetersizliktir (%26.2). Herhangi bir sırada Venetoklaks ile tedavi edilen 631 hastadan 100’ü (%15.8) BCL2 +/- anti-CD20’yi birinci sıra olarak almış; 170’i (%26.9) ikinci sıra (125 hasta daha önce KİT tedavisi almış, 27 hasta BTKi tedavisi almıştır) ve 361’i de üçüncü ya da sonraki sıra olarak almıştır. 

ORR, %71.5 (≥3 sıra) [%30.5 CR/CRi] ile %90.3 (birinci sıra) [%68 CR/CRi] arasında değişmektedir. Tedavinin kesilmesinin nedeni, birinci sıra tedavi alan hastaların %28.6’sında, ikinci ve üçüncü ya da daha üst sıra tedavi alan hastaların sırasıyla %17.6 ve %21.8’inde toksisitedir. Hastalık progresyonu birinci sıra tedavide hastaların %14.3, ikinci sıra tedavide %20.6 ve üçüncü ya da daha üst sıra tedavilerde %33.6’sında tedavinin kesilme nedenidir. 

KİT 5465 hastada (%59.6) en sık kullanılan tedavi olmuştur. Bunlardan 2070 (%37.9) ve 1018 (%18.6) hasta sırasıyla ikinci sıra ve üçüncü sıra tedavi almıştır. 2014 öncesinde ikinci sıra tedavi alan hastaların büyük kısmı (865/1086 hasta, %79.7) KİT ile yeniden tedavi edilmiştir; bu sıklıkla Bendamustin-Rituksimab (284/1086, %26.1) ve Fludarabin-Siklofosfamid-Rituksimab (252/1086, %23.2) olmuştur; Alemtuzumab monoterapisi 55 hastada (%5) kulanılmıştır. 2014 sonrasında 984 hastanın 415’i (%42.1) BTKi ile; 93’ü (%9.5) Venetoklaks ile; 70’i (%7.2) İdelalisib ile; 50’si (%5) Alemtuzumab monoterapisi ve 315’i (%32) KİT ile tedavi edilmiştir. Benzer şekilde üçüncü veya daha üst sıra tedavilerde 2014 öncesinde hastaların çoğu (%86.3) KİT ile tedavi edilmiştir; BTKi, BCL2i ve PI3Ki genellikle 2014 sonrası kullanılmıştır (sırasıyla %43.1, %15.7 ve %14.7 hastada). Son olarak, kohortumuzda TP53 sapması olan 1075 hasta bulunmaktadır. 

Birinci sıra tedavi olarak BTKi alan hastalarda (n=171) ORR %86.5 (%22.2 CR+%64.3 PR) iken, Venetoklaks +/- anti-CD20 alanlarda (n=15) ORR %91’dir (%45.5 CR+%45.5 PR). KİT alan hastalarda (n=694) ORR %68.7 (%28.3 CR+%40.4 PR) olmuştur. 

Sonuç olarak, bu büyük ölçekli uluslararası çalışmada, KLL’de tedavi seçimi ve sıralaması hakkında gerçek yaşam verilerini sunmuş ve tedavi kalıplarında yeni hedefe yönelik tedavilerin kullanıma girmesinin öncesi ve sonrası arasında büyük bir değişiklik bulunduğunu ortaya koymuş bulunuyoruz, bu durum yüksek riskli KLL hastalarında bile etkili olduklarını göstermektedir. 


Kısa Ürün Bilgisi için www.abbvie.com.tr adresine başvurunuz.

▼ Bu ilaç ek izlemeye tabidir. Bu üçgen yeni güvenlilik bilgisinin hızlı olarak belirlenmesini sağlayacaktır. Sağlık mesleği mensuplarının şüpheli advers reaksiyonları TÜFAM'a bildirmeleri beklenmektedir. Bakınız KÜB Bölüm 4.8 Advers reaksiyonlar nasıl raporlanır?

 

V’NİN GÜCÜ İLE TEDAVİSİZ YAŞAM2-3

Referans:
1.
Chatzikonstantinou T et al.  Real-World Evidence on Therapeutic Strategies and Treatment-Sequencing in Patients with Chronic Lymphocytic Leukemia: An International Study of Eric, the European Research Initiative on CLL. ASH Annual Meeting & Exposition. December 2021. 2. Kater AP, et al.ASH 2020 Oral presentation 125 3. Al- Sawaf O, et al. Lancet Oncol 2020; 21:1188-1200 (incl. Appendix)