Bu sitenin içeriği Türkiye'deki sağlık mesleği mensuplarına yöneliktir. 

Relaps/Refrakter Kronik Lenfositik Lösemi (KLL) Hastalarında Venetoklaks Monoterapisi veya Venetoklaks Rituksimab Kombinasyonunun Etkililik ve Güvenliliğinin İspanya’da Gerçek Yaşamda Değerlendirilmesi:

VENARES Çalışması 

GİRİŞ:

Rituksimab ve Obinutuzumab ile tedavi edilmemiş KLL hastaları ile Relaps/Refrakter (R/R) KLL hastalarında, bir BCL-2 inhibitörü olan Venetoklaks’ın (Ven), monoterapi veya Obinutuzumab ile kombine olarak kullanılması onaylanmıştır. Ancak klinik çalışmalardan elde edilen kanıtlarla gerçek yaşamdaki hastalar için genelleme yapmak zor olabilir. Bu sebeple İspanya’da yapılan VENARES çalışması, klinik deneylerde yeterince temsil edilmeyen alt popülasyonlar hakkında bilgi edinmek amacıyla, Ven’in gerçek yaşamdaki kullanımını değerlendirmiştir.  

YÖNTEMLER:

Bu çalışma; İspanya’da yapılmış, girişimsel olmayan, retrospektif, çok merkezli, ruhsat sonrası gözlemsel bir çalışmadır. Ana amaç, yetişkin KLL hastalarında ilk dozun uygulanmasından 9 ay sonra genel yanıt oranı (ORR) ile Ven'in etkililiğini ölçümlemektir. İkinci amaç ise Ven monoterapisi ve Rituksimab ile kombine Ven alt gruplarında etkililiğin değerlendirilmesidir. Çalışmanın başlangıcından en az 9 ay önce Ven tedavisine başlamış olan KLL hastaları çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların verileri retrospektif olarak incelenerek son takip tarihine ya da ölüme dek izlenmiştir. 

BULGULAR:

Çalışmaya alınma kriterlerine uygun olan 125 KLL hastası analiz edilmiştir. Medyan yaş 72 (67-77) olup hastaların %76.8’i 65 yaşından büyüktür. Hastaların çoğu erkektir (%68.8) ve hastaların büyük kısmında (%65.6) eşlik eden hastalıklar mevcuttur. 76 hastanın ECOG PS kaydı vardır: 40 hastada (%32) PS 0, 30 hastada (%24) PS 1 ve 6 hastada (%4,8) PS 2’dir. Hastalar, daha önce medyan 4 sıra tedavi almıştır (aralık 1-13 sıra).

Başlangıçta, Binet evresi bilinen 92 hastadan 31'i (%33.7) C evresinde, 38'i (%41.3) B evresindedir; 87 hastanın 20'sinde ≥5 cm lenf düğümü mevcuttur; 49 hastada (%39.2) mutlak lenfosit sayısı ≥25 x 109/L’dir ve 54 hastanın 33’ünde (%61) başlangıç beta-2 mikroglobülin değeri 3500 ng/mL'nin üzerindedir. Toplamda, test yapılan 90 hastanın 29’unda (%32) del 17p delesyonu, 86 hastanın 28'inde (%32) TP53 mutasyonu saptanmıştır; test yapılan 50 hastanın 46’sında (%82) mutasyonsuz immunoglobülin ağır zincir varyasyonu (IGHV) görülmüştür. 

Venetoklaks, 71 hastada (%57.6) monoterapi olarak, 36 hastada (%28.8) Rituksimab ile kombine, 5 hastada (%4) Obinutuzumab ile kombine ve 13 hastada (%10.4) başka bir ilaçla kombine olarak uygulanmıştır. 

Dahil edilen 125 hastanın 83'ü çalışmanın primer amacı için değerlendirmeye uygun bulunmuştur. 9. ayda ORR %84,3’tür (70 hasta) ve bu 70 hastadan 44’ünde (%53) CR/CRi, 26’sında (%31.3) PR/nPR, 9’unda (%10.8) SD ve kalan 4 hastada (%4.8) PD görülmüştür. Değerlendirilebilen hastalardan, Venetoklaks monoterapisi grubunda 9. aydaki ORR %79.2 (48 hastanın 38’i) ve CR/CRi %45 olmuş; Venetoklaks + Rituksimab kombinasyonu grubunda 9. aydaki ORR %92.3 (26 hastanın 24’ü) ve CR/CRi %61 olmuştur. 

Analiz sırasında (1 Haziran 2021) medyan PFS’ye erişilememiştir. 24 ayda PFS’nin Kaplan-Meier olasılık tahminleri %75.4’tür (%95 GA, 58.2–86.3). 21 hastada progresif hastalık görülmüştür. 

Periferik kan örneği, kemik iliği veya her ikisine dayanarak yapılan değerlendirmelerde 32 hastada (%25.6) minimal rezidüel hastalık (MRD) saptanmıştır. En iyi MRD negatifliğine (uMRD) 14 hastada (%43.8) ulaşılmıştır. Ven + R ile tedavi edilen hastalarda (%83.3, 6 hastadan 5'i), Venetoklaks monoterapisi ile tedavi edilen hastalara (%33.3, 21 hastanın 7'si) kıyasla uMRD daha sık görülmüştür. 

125 hastanın tümünde Venetoklaks tedavisi sırasında advers olaylar (AO'lar) bildirilmiştir ve bu hastaların 93'ünde AO’lar Venetoklaks ile ilişkili bulunmuştur. Ven ile ilişkili olarak 67 hastada (%53.6) en az bir AO saptanmıştır: 52 hastada (%41.6) nötropeni görülmüştür, bunların 22’si (%42.3) Grade 3 ve 9’u (%17.3) Grade 4’tür. 9 hastada (%7.2) febril nötropeni gelişmiştir. Trombositopeni ve anemi sırasıyla %5.6 ve %2.4 olacak şekilde daha seyrek olarak gözlemlenmiştir.

125 hastanın 4’ünde tümör lizis sendromu (TLS) görülmüştür (3 Laboratuvar TLS, 1 Klinik TLS), bunların 2’si (her ikisi de laboratuvar TLS olmak üzere) Venetoklaks ile ilişkili bulunmuştur. Hastaların hiçbirinde TLS nedeniyle tedavi kesilmemiştir. Altı hastada (%4.8) Richter transformasyonu gözlenmiştir. Sık görülen bir diğer AO diyaredir (%10.4), ancak çoğu vakada hafiftir. 

SONUÇLAR:

İlk gerçek yaşam verilerimiz, daha önce tedavi almış KLL hastalarında Venetoklaks’ın, monoterapide veya Rituksimab ile kombinasyon tedavisinde etkili olduğunu göstermiştir. Tüm popülasyonda, 9. ayda ORR %84.3 ve 24. ayda tahmin edilen PFS %75.4 olmuş ve pivot klinik çalışmalardakine benzer sonuçlar alınmıştır. Venetoklaks'ın güvenlilik profili önceki deneyimlerle tutarlı bulunmuş ve monoterapide veya Rituksimab ile kombinasyonda yeni güvenlilik uyarısına gerek görülmemiştir. 


Kısa Ürün Bilgisi için www.abbvie.com.tr adresine başvurunuz.

▼ Bu ilaç ek izlemeye tabidir. Bu üçgen yeni güvenlilik bilgisinin hızlı olarak belirlenmesini sağlayacaktır. Sağlık mesleği mensuplarının şüpheli advers reaksiyonları TÜFAM'a bildirmeleri beklenmektedir. Bakınız KÜB Bölüm 4.8 Advers reaksiyonlar nasıl raporlanır?

 

V’NİN GÜCÜ İLE TEDAVİSİZ YAŞAM2-3

Referans:
 1. Baltasar P, et al. 1561 Efficacy and Safety of Treatment Venetoclax Monotherapy or Combined with Rituximab in Patients with Relapsed/Refractory Chronic Lymphocytic Leukemia (CLL) in the Real -World Setting in Spain: The Venares Study. ASH Annual Meeting & Exposition. December 11, 2021. 2. Kater AP, et al.ASH 2020 Oral presentation 125 3. Al- Sawaf O, et al. Lancet Oncol 2020; 21:1188-1200 (incl. Appendix)